De financiële wereld is in rep en roer en begint rare dingen te roepen. Zo vinden mensen als Bert Heemskerk (directeur Rabobank) en hoogleraar bedrijfseconomie Tjeu Blommaert dat spaarders niet zo dom hadden moeten zijn om hun geld naar Icesave te brengen. Want zulke hoge rentes, daar móet iets mis mee zijn, dat ziet een kind. Ja, wijsheid achteraf, zo kan ik het ook.
Wat de financieel deskundigen gemakshalve even vergeten is dat de meeste Nederlandse spaarders naar IJslandse en Turkse banken zijn gevlucht omdat Nederlandse banken schandalig lage rente boden. Soms zelfs maar een half procent. De gemiddelde Nederlander is er helemaal niet op uit om snel rijk te worden met een spaarrekening, die wil gewoon dat zijn geld op een veilige plek staat en in ieder geval meer rente oplevert dan de inflatie. Anders is sparen een vrij onzinnige bezigheid.
Maar nee, van de heren Heemskerk en Blommaert moet elke spaarder voortaan vantevoren de balans bestuderen van de bank waar hij zijn geld stalt en precies uitzoeken hoe het met de kredietwaardigheid zit. Nu mag je van de gemiddelde Nederlander best wat meer financieel inzicht vragen, maar dit is een onzinnige redenering. Vooral omdat deskundigen die balansen en kredietratings niet eens begrijpen en zich ook een loer hebben laten draaien. Al die bedrijven die nu het loodje leggen waren tot voor kort de grote helden in de financiële wereld. Echte bankiers werkten niet bij een suffe consumentenbank, maar bij een hippe zakenbank. En die zijn nu allemaal op sterven na dood.
In de drang om vooral zelf geen verantwoordelijkheid te hoeven dragen, legt de financiële wereld de schuld bij de ander. Niet de bedenkers en verkopers van Amerikaanse rommelhypotheken, Nederlandse woekerpolissen of IJslandse bodemloze putten zijn de veroorzakers van de kredietcrisis, maar de kopers ervan. Moeten die arme Amerikanen en domme Nederlanders maar beter nadenken voordat ze in zee gaan met banken en verzekeraars. Iedereen weet toch dat die alleen maar op je geld uit zijn...