DSB-adviseuse

In de media verschijnen talrijke verhalen van gedupeerde klanten van DSB Bank. Mensen die niet wisten wat een achtergesteld deposito was, mensen die zich onnodige en dure producten hadden laten aanpraten. In de Volkskrant heeft een bedonderde mevrouw het over haar ‘DSB-adviseuse’. Dat woord alleen geeft al aan dat de meeste mensen nog steeds geen idee hebben hoe de financiële wereld in elkaar steekt.

DSB-adviseurs bestaan niet. Het zijn verkopers die een product verkopen, van – inderdaad – DSB. Niet omdat u dat nodig heeft, maar omdat zij daar geld aan verdienen. Natuurlijk zijn er ook goede verkopers bij financiële instellingen, die wél kijken naar wat de klant nodig heeft, maar het bonussysteem dat financiële instellingen hanteren beloont niet de beste adviseur, maar de beste verkoper. Illustratief was een artikel enkele maanden geleden – ook al in de Volkskrant – over een autoverkoper die door de crisis zijn baan was kwijtgeraakt. Gelukkig was hij een goede verkoper en had hij snel een nieuwe baan: als bankadviseur bij de ABN Amro.

Bij tussenpersonen bent u wellicht wat beter af. Ook zij verdienen hun geld met het verkopen van producten, maar bij hen kunt u in ieder geval nog kiezen uit verschillende aanbieders van hypotheken of koopsompolissen. De vraag blijft natuurlijk of iemand die direct aan een product verdient ook goed kan adviseren of iemand zo’n product nodig heeft.

De essentie van eerlijk advies is dat de adviseur geen financieel belang heeft bij een bepaalde uitkomst van het advies. Voor zowel tussenpersonen als bankverkopers is dit niet het geval.

Echt onafhankelijk adviseurs zijn er nog altijd heel weinig. Zij verdienen hun geld door advies op uurbasis te geven.

Dat kost minimaal honderden euro’s. Een goed financieel plan al snel meer dan duizend euro. Het kost vaak veel tijd en kennis om iemands financiën door te pluizen en te kijken of er gaten moeten worden gedicht. Soms komt uit zo’n duur financieel plan de conclusie dat alles in orde is, dat er helemaal niets extra’s hoeft te gebeuren. Dan had je je dat geld dus wel kunnen besparen.

De meeste mensen vinden onafhankelijk financieel advies duur, te duur. De DSB-gedupeerden, of mensen die in het verleden bij een van de andere erkende financiële instellingen een woekerpolis hebben afgesloten, denken daar achteraf waarschijnlijk anders over. De mevrouw in de Volkskrant was nu per maand 350 euro méér kwijt dan voordat de DSB-adviseuse langskwam. Duur adviesje.