Banksparen

Aanvankelijk stond ik nogal sceptisch tegenover het fenomeen banksparen. Banken zijn bij mijn weten geen filantropische instellingen, net zoals verzekeraars dat niet zijn. Waarom banken dan ineens veel minder kosten zouden rekenen voor hetzelfde soort producten, die bovendien in hetzelfde wettelijke stramien met de bijbehorende administratielasten gehesen werden, zag ik niet zo. Helemaal omdat in de hoofdkantoren van de banken een verdieping hoger of lager vaak de eigen verzekeraar is gehuisvest.

Van verscheidene kanten werd mij echter bezworen dat ik dat compleet verkeerd zag. Banksparen zou echt het verschil gaan maken! Dat mag ook wel want dankzij de persoonlijke hobby van een aantal kamerleden zijn wij nu allemaal opgezadeld met een verhoging van de assurantiebelasting. Die gaat de verzekeraar echt niet voor zijn rekening nemen, dus daar betaalt u voor met uw inboedelpolis. Bovendien kan de beter verdienende zelfstandige gedag zeggen tegen een flink deel van zijn lijfrenteaftrek. Dit waarschijnlijk om het ondernemerschap verder te stimuleren en de zelfredzaamheid te bevorderen.

1 januari 2008 ligt alweer bijna een maand achter ons en de kranten hebben nog niet bepaald vol gestaan met advertenties voor dit prachtige nieuwe product. Op de diverse websites wordt u uitgenodigd om eens binnen te lopen bij een filiaal om u te laten informeren, maar tarieven publiceren, ho maar.

Misschien is dat om de volgende reden? Eén van de beste aanbiedingen die er te krijgen is als alternatief voor een koopsompolis biedt u over twintig jaar gemeten het fantastische gemiddelde rendement van 1,93% per jaar. U leest het goed. Dat is dan wel zonder rekening gehouden te hebben met de belastingteruggave, voor de lagere inkomens loopt het rendement dan op naar circa 4%, voor de hogere naar maximaal 6%.

Ik ben inmiddels weer wat sceptischer over banksparen.